Monthly Archives: January 2013

De woordenkamer

Een vorm die zich meer en meer aftekent.

NewImage

Een duidelijker zichzelfvormend beeld in mijn hoofd.

Een bijna-concept waar ik een woord voor heb.

Mijn eigen woord. Niet dat wat anderen zeggen over mijn ervaren.

Geen leenwoord uit een taal die niet de mijne is.

Lang geleden dat ik dat nog eens had: mijn woord. 

Woorden van mezelf.

 

Er is terug toegang tot mijn woorden.  

Alsof er iemand, die de bewaarder van de sleutel van mijn woordenkamer was,

de sleutel in het slot stak en omdraaide.

 

De deur staat op een kier en ik kijk binnen. 

Mijn ogen priemen door de duisternis van het door indrukkend overspoelde denken.

Wat ik ontwaar is ‘dankbaarheid’.

Dankbaarheid aan diegene met de sleutel.

 

Bij mijn beeld van de dankbaarheid hoort nu onlosmakelijk ook het willen uiten van die dankbaarheid. 

Niet enkel door het beeld van het verbeeldende, maar ook door het woord dat zich in het beeld vormt als een gedachte.

De gedachte van de dankbaarheid, die zijn oorsprong vindt in de beeld ervan, hou ik even vast.

De tijd zal uitwijzen of het uiten van deze gedachte in een hoorbaar woord kan.

 

Advertisements
Tagged , ,

Just a conversation I had the other day

The whole story

Statement:  I do what I do because I do what I do.

Reply : And you do because you need to do what needs to be done in order to do what can’t be undone.

End of story

Tagged ,

The darkness of light made immanent by these words.

FLASHLIGHT CITY BLUES

the room looks extra dark tonight
the lights of the lamps all off somewhere else
on, i guess, a kind of mental vacation
man, i could use a mental vacation
it feels like it’s the same damn thing
again and again and again and again
and then i’ll break free from the mad mad madness
and then again! and again! and again!
and i’m rolling myself up in my flea bitten persian rug
and i’m rolling around my walls at home
and i’m high on the ceiling rolling, rolling, rolling
eyes dizzying, eyes jazz, just fuckin busting out of my mind
weird

those weird days
they seem to be multiplying
rising exponentially and having so much fun
running around my skull and eating all the food in my mental pantry
and i’m trying, man, i mean, really, i’m trying to work through
the jazz and the chaos and it probably…

View original post 283 more words