Tag Archives: philosophy

On Trust

On Trust

Advertisements
Tagged , , ,

Borrowed from Hegel

To a gem that left a trace…

When philosophy paints its gray in gray, then has a form of life grown old. Philosophy cannot rejuvenate it, but only understand it. The owl of Minerva begins its flight only with the coming of the dusk.
               Georg Wilhelm Friedrich Hegel

Thank you Zakka (@a_Zephyr) for sharing your inspiration, thoughts & being. 

Tagged ,

The Essence of Tea – De essentie van thee zetten

 

Tea

 

 

 

 

Als je de essentie van thee begrijpt

Kan je altijd, overal, gelijk hoe thee zetten.

Dit essentieel begrip leidt als voorwaarde

tot zoveel meer mogelijkheid om van de essentie te genieten. 

            

If you understand the essence of tea

you can brew all sorts of tea 

anytime anywhere anyhow

This essential understanding provides you with all the more of the essence to enjoy.

Tagged , , , , ,

Humanising

Philosophy makes us more of a human being than neurosciences do

How can it be that neuroscience, of all sciences,  who has the human being as the subject of their studies, dehumanises this same human being by describing all the deficits they can possibly find and so place a lot of human beings outside the larger group ?

Why is it that they are so explicitly and exclusively looking for everything that is dissimilar instead of looking for what makes us all ‘human being’ and therefor an essential part of the larger group ?

Will neuroscience keep on individualising her own subject of study in a way that the subject as ‘the human being’ in fact seizes to exist ? Or is it because ‘the human being’ does not exist that they keep on discovering all those exceptions to the rule ? 

What makes us a human being is perhaps and foremost the potentiality to ask the question what makes us a human being and by being able to do so ties us to what it essentially means being a human being.

 

 

HumanBeings

 De filosofie maakt meer mens-zijn dan de neurowetenschap

Hoe kan het, dat net zíj, de neurowetenschap, die de mens als centraal studieobject hebben, diezelfde mens dehumaniseert door zoveel afwijkingen te definiëren en op die manier mensen buiten de groep te plaatsen ? Hoe komt het dat ze zo exclusief zoekt naar wat anders is dan zoekt naar wat ons allen tot mens maakt en deel van de groep?

Gaat ze op die manier haar eigen studieobject dan niet in zoverre individualiseren dat ‘ de mens’ ophoudt te bestaan? Of is het net omdat ‘de mens’ niet bestaat dat ze steeds meer uitzonderingen op de regel ontdekt ?

Wat ons tot mens maakt,  is mogelijk wel net de potentie om de vraag ‘wat ons tot mens maakt’ te kunnen stellen en ons daardoor verbindt aan wat essentieel menszijn is. 

 

 

Original picture by: Fran Simó 

Tagged , , , , , ,
Advertisements