Tag Archives: wezen

Wachtend op de Keizer

Dolende particulariteiten

Eenheden overgeleverd

aan het Dwalen dat hen drijft.

Onmetelijke leemte.

Door treffend toeval vinden.

Meegevoerd door de stroming van het onderliggende.

In beweging,

door-bewegen.

Naast elkaar maar niet versmolten.

Advertisements
Tagged , , ,

Het onzichtbare zijn

Ooit gaf ik mijn collega en vriend dit stuk voor zijn boek cadeau. Het geldt nog steeds.

‘… Soms lijkt het alsof ik een soort antimaterie ben, een hoop niets, omgeven door materie. Ik besta enkel omdat de materie (zeg maar: de buitenwereld/de anderen) zich rondom mij gevormd heeft en als het ware mijn contouren definieert.  Het zijn die contouren die verhinderen dat mijn plek wordt ingenomen.  Ik zeg soms wel eens dat ik bestaansrecht heb wanneer de buitenwereld mij dat toekent.’  

Er is slechts weinig dat wezenlijk verandert in mijn leven. De kleine speldenprikken van draaglijkheid,  misschien, met wat geluk, van comfort zijn slechts fragmenten met een beperkte invloed op de algehele toestand. 

Vandaag lees ik een gedichtje op een blog van een breingenoot. Ook hierin weerklinkt dezelfde ervaring. Ik herbeleef terwijl ik het lees.

Dat herbeleven is een totaalervaring. Elk gevoel,  elke klank van elk woord, elke geur van de momenten afzonderlijk, maar ook de geur en de kleur die hen samenbrengt. Een beeld dat een smaak oproept en mijn mond volledig in bezit neemt. Een smaak die in geen enkele menselijke taal te vangen is…

De smaak van het onzichtbare zijn dat in zijn onzichtbaarheid zichzelf aan je openbaart.  De kern van het wezen dat slechts zichzelf ontmoet in de alleenheid. 

Tagged , , , ,

Het zijn van het wezen

Het blijft een naar gevoel als een ander wezen over mijn zijn schrijft. Alleen al de woorden die op een andere plek staan, maakt al dat de betekenis ervan wezenlijke verschillen inhoud.

Als ik spreek over mijn zijn, dan spreek ik over de totaliteit van mijn wezen. Als ik iemand anders hoor spreken of schrijven over mijn zijn, dan voelt het alsof er een fragment uit me weggehaald is en de totaliteit weg is.

Totaliteit betekent onder meer een geheel , iets wat compleet is of onverdeeld . Mijn beleven van totaliteit gaat verder. Het is een meta-begrip en daarmee ook een meta-begrijpen. Daarin zit ook het beleven van het begrip totaliteit al vervat.

Zo ook mijn zijn. Mijn zijn is mijn totaliteit. Een, vreemd genoeg misschien, dynamische cohesie tussen de verschillende lagen waaruit ‘ik’ en mijn leven zijn opgebouwd. Daarmee kan ik ook aangeven dat mijn zijn een wezenskenmerk is van wie ik ben (als persoon). Zonder mijn zijn is er geen ik. Maar zonder ik kan ik wel zijn.

Niet zo heel erg moeilijk te begrijpen als je bedenkt dat totaliteit niet hoeft te staan voor iets wat compleet, onverdeeld of volledig hoeft te zijn. Zo is de discrepantie tussen mijn feitelijk breinvermogen en mijn functioneringscapaciteit erg groot.

Ik kan bedenken, beredeneren en onderbouwen waarom ik een bepaald gedrag in een gegeven situatie kan en/of zou willen stellen, maar het daadwerkelijk stellen van dat eigenlijke gedrag blijft dan uit. Op dat moment beleef ik de verdeeldheid van de totaliteit van mijn zijn omdat deze ook niet compleet is.

En wat de ‘buitenwereld’ dan ziet is slechts een fragment van mijn zijn.

Tagged , ,